vrijdag 4 mei 2012

Een Pakistaan in Mokum...

Het is alweer acht jaar geleden dat de vader van mijn broer, Mohammad Younis (op de foto in het midden), is overleden. Het was een bijzonder mens, die in de weinige jaren dat hij in Nederland woonde, heel veel voor mij (en natuurlijk ook voor mijn moeder en mijn broer) betekend heeft. 
Ondanks zijn eigen moeilijkheden in die periode, en zijn grote heimwee naar zijn dierbaren in Pakistan, is hij in die jaren een goede vriend voor mij geweest, die altijd een luisterend oor voor me had als ik het eens moeilijk had. Ik heb hele goeie herinneringen aan die tijd, samen werken bij een papier-snijderij in Purmerend, het huwelijk met mijn moeder (waarvan ik van de week "toevallig" de foto's terugvond), de Pakistaanse liederen die hij voor mijn broertje zong en waarbij hij op zijn harmonium speelde, samen chapati's bakken en zijn heerlijke Pakistaanse kookkunst. 

In 2001 is hij na 20 jaar weer op bezoek geweest in Nederland, de foto's in dit bericht zijn tijdens dat bezoek gemaakt. Hierboven met z'n drieën (links mijn broer) in het Paleis op de Dam.
En de foto links is gemaakt op 11 september 2001 in het restaurant in het Amsterdamse Bos. Hij had daar ooit een tijd gewerkt en wilde het graag bezoeken. De vrouw achter de balie (een dochter van de eigenaar) kon hem zich nog wel herinneren, al was het dan 20 jaar geleden. 
Lieve Younis, ik bedank je voor alle mooie ervaringen die ik met je mocht delen en die gegrift blijven in mijn hart. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen